De laatste VIDE kuur zit er op (27 september 2015) als we (Karin en Richard) Rens met een rolstoel door de gangen van het universitair medisch centrum richting de auto duwen. Afscheid van de verpleging was eerder deze dag genomen zodat we stilletjes de afdeling hebben verlaten, de lift genomen en vlot de parkeergarage uitrijden. Op de achterbank van onze auto ligt Rens, als een boxer die na 12 ronden uitgeteld in een hoek van de boxring ligt. Zijn blik in de verte en een klein glimlachje als hij mijn aanwezigheid opmerkt. Twee kilo verloren in een paar dagen, donkere randen om de ogen die diep in het bleke hoofdje liggen. De anders zo lange wimpers en donkere wenkbrauwen die zijn knappe gezichtje tekenden, zijn ergens achtergebleven in een kussen of handdoek. Hoe ellendig dit kind zich moet voelen.
zo te lezen heb je flink wat klappen gehad van de VIDE...
BeantwoordenVerwijderenKlote dat je niet terug kan rammen.... Hou je dekking hoog en hou vol!!!
Knuf en kneepje in je wang 🤕
Woorden schieten te kort, wens jullie alle kracht van de wereld en de liefde voor elkaar. Liefs familie Schaap (Annette)
BeantwoordenVerwijderenWat een strijd. We wensen jullie veel sterkte. En denken aan jullie.
BeantwoordenVerwijderenGroet Wim, Arlette, Tom en Marleen Fransen (CSV)
Zo veel respect voor jullie!
BeantwoordenVerwijderenMijn woorden "Volhouden, man!" zijn nu niet veel meer waard. Makkelijk gezegd van achter mijn PC. Ik doe echt mijn best om nog iets zinnigs te schrijven. Verder dan "Ik hoop echt dat jullie het allemaal volhouden!" kom ik niet. Het is echter wel gemeend!!
BeantwoordenVerwijderenWij denken heel vaak aan Rens............
Woorden schieten te kort.....
BeantwoordenVerwijderenHeel veel sterkte gewenst en kracht....
We blijven aan jullie denken....
Liefs vanuit Zwolle
Woorden schieten te kort.....
BeantwoordenVerwijderenHeel veel sterkte gewenst en kracht....
We blijven aan jullie denken....
Liefs vanuit Zwolle