Van pap

Lieve Rens,

Heel de dag lig je in je bedje, te ziek, te zwak, te veel rotzooi in je mooie jonge lichaampje.
Waar denk je aan vraag ik mij af wanneer ik je zie liggen, starend in de verte. Zou je een mooie horizon zien, zon achter de wolken? Je ligt rustig in je bedje af en toe drijf je naar dromenland, even geen zorgen.

Zo rustig als je daar ligt terwijl je zo hard vecht. Dapper als je bent trotseer je alle prikjes, pilletjes, pleistertjes en poedertjes. Waar je voorheen nog geen aspirintje vond, staat nu een apotheek. Je vertrouwt ons als we zeggen dat het goed is, zoals wij de dokter vertrouwen die ons zegt dat het goed voor je is.

Waar denk je aan maatje, gaat het over jou of om jou. Je tolereert ons bij je, accepteert onze steun maar voert het bevel, staat aan het roer en leidt ons in de strijd die je voert, wij volgen. Zo jong als je bent voelt je lichaam anders dan jong en anders dan voorheen. Denk je aan rennen, vallen, zere knie, bult en blauwe plek en als je ontwaakt aan botte pech.

Kon ik je gedachten maar lezen en jij de mijne dan zou ik je niet hoeven vragen, zou je mij niet hoeven vragen, van hoe het gaat. We liegen elkaar voor dat het goed gaat en denken zolang we van elkaar houden dan is het goed. Maar als je morgen wakker wordt neem dan geen genoegen met goed lieverd, maar ga voor beter!

Ik hou van je...