dinsdag 9 juni 2015

De eerste opname

 Dinsdag 9 juni '15 rijd ik samen met papa en mama om 6 uur 's ochtends vanuit Almelo naar het UMC in Groningen. Een koffertje met m'n kleren mee want ik moet er ongeveer een week blijven. Ik vind het spannend omdat ik moet worden geopereerd en omdat de chemotherapie begint. Vanmorgen mocht ik niet eten in verband met de operatie. Gisterenavond kwam juf Fay nog een cadeautje brengen, die ik vandaag pas mocht uitpakken. Ik vond het leuk om juf Fay nog even te zien en was blij met het cadeautje dat ik in de auto heb uitgepakt. Om half 8 waren we op de kinderafdeling van het UMC. Op deze afdeling zijn kinderen met kanker of met een hart aandoening, één van de twee. Ik lig op een kamer met nog een jongen. Hij is net als mij 10 jaar en hij heet Jason. Hij komt van Curaçao.  Om kwart voor 10 moet er een MRI worden gemaakt van mijn heup en om 12 uur hadden we een gesprek met de kinderoncoloog. Mijn bloedplaatjes zouden te laag zijn voor de operatie waardoor die werd uitgesteld. Eerst zou ik via een infuus bloedplaatjes krijgen, wat ik een beetje gek vond omdat het aantal bloedplaatjes vorige week nog wel goed was. Omdat de bloedplaatjes in het lichaam worden gemaakt in de buurt van waar de tumor zit, schrokken papa en mama wel even. Maar de chirurg ging het nog even navragen en het bleek om een vergissing te gaan. Ik was wel opgelucht omdat ik nog steeds voldoende bloedplaatjes heb. Over het uitstellen van de operatie ben ik minder enthousiast, omdat ik vandaag nog niets gegeten heb.


Nadat ik mama een kus heb gegeven rijdt papa mij om 2 uur de operatiekamer binnen. We maken nog wat flauwe grapjes op de muts van de chirurg en dan ga ik slapen. De anesthesioloog vraagt naar de naam van mijn zusjes maar die vraag beantwoord ik niet meer. 'Trusten pap' zucht ik. Om 3 uur belde de chirurg met papa om te vertellen dat de VAP geplaatst was en dat het goed was gegaan en dat het bloedvat onder mijn sleutelbeen makkelijk was aan te prikken. 
Om half 4 werd ik weer wakker en waren papa en mama er ook. De beenmergpunctie is ook goed gegaan en het afgenomen beenmerg wordt opgestuurd naar het laboratorium om te onderzoeken op uitzaaiingen. Kim brengt mij terug naar mijn kamer waar Jason ligt te slapen. Kim komt toevallig ook uit Twente, uit Tubergen maar ze heeft in Almelo op school gezeten. Als ik eerst vla eet mag ik daarna eindelijk een tosti. Daarna maak ik nog kennis met een meisje die Sabine heet en een paar kamers verderop ligt. In de avond komen de verplegers in onze kamer bowlen op de Wii, team Twente heeft gewonnen natuurlijk. Mama blijft vandaag bij mij in het ziekenhuis slapen en dat vind ik heel fijn.

5 opmerkingen:

  1. Wanneer horen jullie de resultaten?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Rens, ik ken jou niet maar wens je onmeunig veel succes en sterkte met je "avontuur". Zet em op enne.... BETERSCHAP

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Sabine, Robin, Indy en Morris10 juni 2015 om 04:17

    Pff, dat was even schrikken... Geen fijne vergissing, zeg! Maar leuk, dat je al wat vriendjes hebt gemaakt... Ach, en winnen van ons Twentenaren lukt toch niet ��... Veel sterkte de komende dagen! Hopelijk valt de chemo mee...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Rens, ik hoop dat je heel snel weer beter wordt en wens je heel veel sterkte! Groetjes Bas van groep 7a van de Weier

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoi Rens,

    Ook al ken ik je niet persoonlijk, maar ik hoorde van je blog via mijn kinderen die bij je o de Weier zitten.
    Wat vreselijk wat jou nu overkomt! Maar wat ben je sterk en dapper en op de momenten dat je dat even niet kunt zijn heb je veel lieve vrienden en familie die je daarbij helpen.
    Ik wens en je familie je heel veel sterkte, liefde en kracht voor de komende periode.

    Hou je taai!
    Nathalie Kremer (moeder van Sil, Bor en Jikke)

    BeantwoordenVerwijderen