Hoe het begon

In de meivakantie kreeg ik last van lage rugpijn. Papa dacht aan een sportblessure of overbelasting van de rug omdat ik veel schaats, skeeler, hardloop en wielren. Maar plotseling was er ook een bult op mijn rechter bil. In het laatste weekend van de meivakantie gingen wij een weekendje naar Cochem in Duitsland. Vrijdagnacht 8 mei '15 kon ik niet slapen van de pijn in mijn rug.  De terugweg van Cochem naar huis werd een lange pijnlijke tocht. Tijdens de reis moesten we een keer stoppen omdat ik misselijk werd terwijl ik daarvoor nog nooit wagenziek was geweest. Maandagavond 11 mei '15 ben ik onderzocht door een manueel therapeut, Carlos. Het werd meteen duidelijk dat deze de bult op mijn bil niet vertrouwde en hij heeft voor de volgende dag een echoscopie geregeld. Ook moesten we van hem de volgende morgen naar de huisarts gaan. De huisarts heeft ons verwezen naar het ziekenhuis waar een echo van de zwelling is gemaakt. De volgende dag, woensdag 13 mei '15, is de echo gemaakt. En op vrijdag 15 mei '15 is er een MRI-scan van de zwelling gemaakt en is de uitslag met ons besproken in het ziekenhuis van Hengelo. Ik moest mee naar het ziekenhuis omdat de chirurg, mevrouw Jagers op Akkershuis, mij zelf ook even wilde zien. De chirurg vermoede dat de zwelling een tumor was die vanuit het bekken kwam en was ongeveer 6 cm in doorsnee. Ze liet ons de foto's op het computerscherm zien waarop inderdaad duidelijk een afwijkende witte vlek aan de buitenkant van het bekken aan de rechterkant was te zien. We gingen naar huis en kregen een brief en de foto's mee voor de chirurg van het UMC in Groningen. Thuisgekomen lazen wij in de brief dat de chirurg het sterke vermoeden had dat de witte vlek op het computerscherm een Ewingsarcoom was. Hoewel wij in het gesprek met de chirurg al het vermoeden kregen dat het niet om een ontsteking ging, kwam het besef van de ernst van de situatie pas toen we op internet een verklaring voor 'het sterke vermoeden' zochten.